به گزارش خبرگزاری تسنیم از قشم، جشن نوروز دریا؛ این آیین کهن، درسی از همزیستی پایدار با محیط زیست و سرمایهای فرهنگی برای هویت نسل جوان به شمار میرود. باد ملایم جنوب، رایحه نمک اعماق دریا را با بوی خوش رنگینه و خرما روغنی درهم میپیچد. ساحل شنی روستای سلخ، امروز بستر کهنترین راز ساحلنشینان شده است؛ رازی که با آواز لیوا و هیاهوی کودکان، هرسال در نخستین روز صید، زنده میشود.
تصور کنید در ساحلی ایستادهاید که آسمان آبی آن با هزاران بادبادک رنگارنگ تزئین شده است. صدای امواج آرام خلیج فارس با خندههای شاد کودکان و نغمههای ریتمیک موسیقی محلی ازوا درهم آمیخته است.مردان و زنان بومی با لباسهای نو و پرطراوت، گویی تمام سال را برای این یک روز انتظار کشیدهاند.
این آیین کهن تنها یک مراسم نمادین نیست، بلکه ضربان قلب فرهنگی است که احترام به دریا را نسل به نسل منتقل میکند؛ در نگاه غواصی که در این مراسم به آب میزند یا آن زنی که با سینی شیرینیهای محلی از میهمانان پذیرایی میکند، می توان عمق یک باور را دید؛ باوری که میگوید امروز، روز پیمان با دریا است. روزی که ماهیها برای ازدیاد نسل آزادند و شنا در آب، تندرستی را برای سالی دیگر به ارمغان میآورد.
لزوم ترویج خوانش کتاب نوروز دریا
تداوم این آیین کهن فرهنگی نیازمند عزمی هوشمندانه است. باید این جشن را از سطح یک رویداد محلی فراتر برد و آن را به مثابه یک مدرسه طبیعی برای نسل جوان معرفی کرد. مدارس میتوانند با برنامهریزی برای بازدیدهای دانشآموزی در این روز، کودکان را با فلسفه زیبای خودداری از صید و احترام به چرخه طبیعت آشنا کنند. رسانهها با ساختن مستندهای داستان محور از چهرههای قدیمی روستاها میتوانند حکایتهای پنهان این آیین را روایت کنند.
علاوه بر این، توسعه گردشگری فرهنگی با هدایت و مدیریت جامعه محلی میتواند به منبعی برای درآمدزایی و تامین هزینههای خود جشن تبدیل شود، بدون آنکه اصالت آن خدشهدار گردد.
نوروز دریا تنها یک جشن نیست، یک کتاب درسی باز است. کتابی که در ساحل نوشته شده و درسهای آن همزیستی با طبیعت، احترام به نسل آینده و پاسداشت هویت جمعی است. وظیفه ما است که این کتاب را ورق بزنیم و اجازه ندهیم باد زمان صفحات آن را پراکنده کند. آینده این ساحل و این مردم، در گرو خواندن همین کتاب است.
انتهای پیام/7558