به گزارش خبرگزاری تسنیم، مارکو پانیچی با بهترین تنیسورهای جهان همکاری کرده است. این مربی ایتالیایی افتخار هفت سال مربیگری بدنساز نواک جوکوویچ را داشته، یک سال نیز با یانیک سینر کار کرده و اکنون عضوی از تیم هولگر رون مصدوم است. او همچنین با فرانچسکا اسکیاوونه و فابیو فونینی نیز همکاری داشته است.
این تجربه باعث شده است پانیچی نه تنها در زمینه آمادگی جسمانی بازیکنان حرفهای صاحبنظر باشد، بلکه بتواند درباره معنای داشتن رابطهای نزدیک و ویژه با تنیسورهایی مانند نواک جوکوویچ، یانیک سینر و هولگر رون نیز صحبت کند.
وی در مصاحبهای با روزنامه لا رپوبلیکا به صحبت درباره این بازیکنان پرداخت، اگرچه به دلایل قراردادی از اظهارنظر درباره رابطهاش با یانیک سینر خودداری کرد. شایان ذکر است که یکی از دلایل قطع همکاری سریع او با سینر اظهارنظرهایی بود که پس از فینال رولانگاروس انجام داد. پانیچی در چندین مصاحبه گفته بود که سینر پس از شکست سنگین مقابل کارلوس آلکاراس در رختکن گریه کرده است، موضوعی که خوشایند نفر دوم جهان و تیمش نبود.
مارکو پانیچی درباره موفقیت روش خود در کار با بازیکنان برتر ATP اینطور به اظهارنظر پرداخت: سخت کار کردن هر روز با تخیل، زیرا تکرار ساده کافی نیست. باید به تدریج تغییر ایجاد کرد. باشگاه را ترک و روال تمرینی را به یک بازی تبدیل کنید. کمی از همه چیز انجام دهید؛ قایقرانی، اسکیت روی یخ، اسبسواری، حتی رقصیدن روی میزها یا کارائوکه، اگر لازم باشد.
او اگرچه تمایلی ندارد درباره سینر صحبت کند، اما خاطرههای شیرینی از دوران سه ماه محرومیت به دلیل دوپینگ دارد: «به دلیل مسائل قراردادی نمیتوانم درباره رابطهام با یانیک صحبت کنم، بنابراین اسمی نمیبرم، اما میتوانم بگویم که بداههپردازیها و روشهای خاصی میتواند به ورزشکاران کمک کند تا احساسات خود را مدیریت کنند. با این حال، سه ماه محرومیت او یکی از بهترین لحظههای حرفهای من بود؛ ما سخت کار کردیم، همیشه خوش گذراندیم و چیزهای زیادی را با احترام متقابل یاد گرفتیم».
پانیچی هنگام صحبت درباره رابطه هفت ساله با جوکوویچ، احساساتی و گفت: نواک همیشه از نظر مدیریت احساسات، سالها جلوتر بوده است. بین گامهای رقص و تقلیدهایش، بارها مجبور شدم سرعتش را کاهش دهم. یک ارتباط فوری شکل گرفت. ما وارد رابطهای انسانی و بسیار قوی شدیم. من هرگز کسی را با این میزان کنجکاوی، اشتیاق برای یادگیری و مشارکت ندیده بودم. عظمت نواک در اشتراکگذاری بود. شما به وی دستورالعمل میدادید و او آنها را با کد و سبک خودش جذب میکرد. هر دوی ما رشد میکردیم. او نظم و انضباط وسواسگونه و توجه بینقص به جزئیات داشت و همیشه مشتاق تجربه چیزهای جدید بود. بعدازظهرهای خاصی را به یاد دارم، خسته اما خوشحال بودیم.
وی همچنین درباره تنیسورهایی که از نظر جسمانی در بهترین وضعیت هستند، صحبت کرد و یادآور شد از غیبت برخی از بهترینهای جهان شگفتزده میشود: «من از دل ورزش میآیم. یک تنیسور باید مانند یک دهگانهکار عالی باشد؛ نه صرفاً مقاوم و نه صرفاً انفجاری، بلکه ترکیبی از هر دو. جوکوویچ و سینر از نظر بدنی در بهترین فرم هستند، اما فونینی نیز از نظر توانایی ورزشی چشمگیر است. مانند رون؛ نمیتوانید او را با یک دراپشات فریب دهید. دیدن قدرت حرکتی یاسمین پائولینی لذتبخش است. پاهای ایگا اشویاتنک در سطح بهترینهای جهان است. ناوارو نیز پتانسیل بالایی دارد».
انتهای پیام/