به گزارش گروه بین الملل خبرگزاری تسنیم، روزنامه تاگس سایتونگ در مطلبی نوشت: برای بسیاری از اوکراینیها و دیگر اروپاییها، سال 2025 به عنوان سال بازنگری در سیاست خارجی به یاد خواهد ماند؛ سالی که نه موفقیت نظامی برای اوکراین به ارمغان آورد و نه شکست.
در این سال دونالد ترامپ به عنوان رئیس جمهور آمریکا به صحنه بینالمللی بازگشت و در ابتدا امیدهایی را برای پایان دادن به تهاجم روسیه ایجاد کرد، اما سپس این برداشت تلخ را تقویت کرد که ایالات متحده دیگر شریک قابل اعتمادی نیست.
این مسئله فراموشنشدنی است که مشاجره تحقیرآمیز بین ترامپ و ولودیمیر زلنسکی، رئیسجمهور اوکراین، در دفتر بیضیشکل در فوریه 2025 رخ داد. این موضوع در آن زمان نه تنها توسط اوکراینیها، بلکه توسط اروپاییها نیز تشخیص داده شد که پایههای معماری و نظم امنیتی اروپا نه تنها ناپایدار است، بلکه از نظر وجودی نیز در معرض تهدید قرار دارد. در این شرایط متحدان اروپایی آمریکا مجبور شدند رویکرد خود را مورد بازنگری قرار دهند.
در این میان رئیس جمهور اوکراین با سران کشورها و دولتهای اروپایی متحد شد تا استراتژی جدیدی را برای مقابله با دونالد ترامپ و دولت او تدوین کند. فریدریش مرتس، صدراعظم تازه منتخب آلمان که در آن زمان به تازگی انتخاب شده بود، نقش کلیدی در این فرآیند ایفا کرد. روابط بین آمریکاییها و اوکراینیها در دوازده ماه گذشته پر رفت و آمد مانند یک ترن هوایی بوده است.
در ماه مارس سال 2025، ایالات متحده آمریکا عملاً کمکهای نظامی خود به اوکراین را متوقف کرد و ارائه دادههای اطلاعاتی به این کشور را موقتاً به حالت تعلیق درآورد. اما سپس، در ماه آوریل، دیداری تقریباً دوستانه بین ترامپ و زلنسکی در کلیسای سنت پیتر در رم برگزار شد. در ماه مه، دیپلماتهای اوکراینی سرانجام موفق شدند ایالات متحده را متقاعد کنند که توافقنامه در مورد عناصر خاکی کمیاب در اوکراین را به گونهای اصلاح کند که به نفع هر دو طرف باشد.
با این حال، شگفتی واقعی در تابستان رخ داد. آمریکاییها مذاکرات سهجانبه را برای پایان دادن به جنگ از سر گرفتند و محل برگزاری استانبول بود. نتیجه این نشست متأسفانه، خیلی قابل توجه نبود.
در ماه اوت، تلاش بعدی در سطح دیپلماتیک انجام شد. ترامپ با وجود حکم بازداشت بینالمللی، فرش قرمز را برای رئیسجمهور روسیه در آلاسکا پهن کرد. پوتین به صحنه جهانی بازگشت و ترامپ لفاظیهای خود را علیه اوکراین تشدید کرد.
نهایت در اواخر سال گذشته میلادی ایالات متحده یک طرح 28 مادهای برای پایان دادن به جنگ به اوکراین ارسال کرد. با این حال، این بیشتر شبیه یک تسلیم بود تا یک صلح عادلانه. در نهایت این طرح 28 بندی به 20 بند کاهش یافت که توسط زلنسکی و اروپاییها و با حمایت ایالات متحده تدوین شده بود.
اما همچنان مسائل حساسی تا به امروز باقی مانده است که عبارت از مسائلی در مورد قلمرو، کنترل نیروگاه هستهای زاپوریژژیا و تضمینهای امنیتی برای اوکراین می باشد.
کمی قبل از پایان سال گذشته زلنسکی این نکات را در دیدار با دونالد ترامپ در محل سکونت خود در مار-ئه-لاگو در فلوریدا تکرار کرد.
نویسنده در بخش دیگری از این مطلب نوشت: پس از سال 2022، سال گذشته سختترین سال برای ارتش اوکراین بود. نبردهای تلخ و خونینی برای کنترل شهرهای دونباس در جریان بود.
از طرفی در سال 2025، اوکراین موفق شد وابستگی خود به تحویل سلاح از شرکای خود را کاهش دهد و به تولید سلاحهای تولید داخل تقریباً تا حدود 50 درصد دست یابد. برای اولین بار، اوکراین از موشک دوربرد خود رونمایی کرد که قبلاً در نبردها مورد استفاده قرار گرفته است.
در داخل کشورهم سال 2018 برای اوکراین سالی چالشبرانگیز بود. در تابستان، با وجود محدودیتهای اعمالشده توسط حکومت نظامی، برای اولین بار از زمان آغاز تهاجم، اعتراضات سیاسی در 15 شهر در سراسر کشور رخ داد. مردم به خیابانها آمدند تا به پارلمان و رئیسجمهور زلنسکی فشار بیاورند تا قانونی را که با عجله تصویب شده بود و استقلال سازمانهای مبارزه با فساد اوکراین را محدود میکرد، لغو کنند. این تظاهرات تأثیر داشت و این قانون لغو شد.
موج دیگری از خشم در پاییز به راه افتاد، زمانی که همان سازمانهای مبارزه با فساد تحقیقاتی را منتشر کردند که فساد مربوط به افرادی در حلقه نزدیکان زلنسکی را آشکار میکرد.
این افشاگریها، وسعت و اختلاس آشکار بودجه دولتی را نشان داد و منجر به از دست رفتن قابل توجه اعتماد اوکراینیها به زلنسکی شد.
سومین رویداد سیاسی مهم برای اوکراین در سال گذشته، استعفای آندری یرماک، رئیس دفتر ریاست جمهوری بود. تحت فشار افکار عمومی، زلنسکی مجبور شد نزدیکترین محرم اسرار و دوست قدیمی خود را که از آغاز تهاجم گسترده روسیه دست راست او بود، برکنار کند. اگرچه هیچ اتهام یا سوءظنی رسمی علیه آندری یرماک وجود ندارد، اما مردم او را مسئول فساد کشف شده توسط سازمانهای مبارزه با فساد میدانند.
حالا این تنها اوکراینیها نیستند که از خود می پرسند آیا دلیلی برای خوشبینی محتاطانه در سال 2026 - یا حتی پایان واقعبینانه جنگ - وجود خواهد داشت؟ زلنسکی با درخواست ترامپ برای برگزاری انتخابات ریاست جمهوری در اوکراین موافقت کرده اگرچه اجرای آنها در زمان جنگ چالش برانگیز است. بنابراین، سال آینده، اوکراین میتواند با انتخابات و همهپرسی در مورد حمایت از توافق صلح یا نکات جداگانه در آن روبرو شود.
نتایج مبهم دیدار بین زلنسکی و ترامپ در 28 دسامبر در فلوریدا نشان میدهد که نه میتوان انتظار صلح سریع برای اوکراین و نه افزایش فشار ایالات متحده بر روسیه را در اوایل سال 2026 داشت. موشکهای تاماهاوک که به شدت به عنوان تضمین امنیتی برای اوکراین مورد تقاضا هستند نیز احتمالاً به این زودیها تحویل داده نخواهند شد.
برای نیمه اول سال جدید، احتمال بیشتری وجود دارد که پوتین اعتماد به نفس خود را حفظ کند. روسیه احتمالاً حملات خود را تشدید کرده و در جبهه دونباس و به سمت منطقه زاپروژیا فشار وارد خواهد کرد.
اما درباره ایالات متحده از آنجایی که جایزه صلح نوبل دوباره در سال 2026 اهدا خواهد شد، ترامپ احتمالاً در ماههای آینده به تلاش برای دستیابی به توافق صلح بین روسیه و اوکراین صرف نظر از محتوای آن ادامه خواهد داد و در این مبارزه اروپاییها بار دیگر نقش حیاتی ایفا خواهند کرد.
انتهای پیام/