سید حامد نسابه در گفتوگو با خبرگزاری تسنیم در شیراز، اظهار داشت: از زمانی که آمریکا به بهانه برقراری دموکراسی و برخورد با باندهای مواد مخدر به پاناما حمله کرد و ژنرال نوریگا رئیس جمهور آن کشور را به گروگان گرفت و به آمریکا منتقل کرد دیر زمانی نمیگذرد، که شاهد هستیم همان سرنوشت نصیب مردم ونزوئلا و رئیس جمهور منتخب آنها هم شده یا دارد میشود.
وی تصریح کرد: اما در چند قدمی ونزوئلا و پاناما، کشور کوبا قرار دارد که قریب 66 سال است که در برابر انواع حملهها، توطئهها و کودتاهای آمریکایی، قادر به مقاومت و پایداری شده است؛ کشورهایی که همگی در میانه یا ساحل دریای کارائیب قرار دارند اما با سرنوشتهای گوناگون و شیوههای عملکرد متفاوت.
این کارشناسی سیاسی و تاریخی با طرح سوالی مبنی بر اینکه دلیل پایداری بیشتر کوبا طی این 66 سال و علت ناپایداری یا پایداری کمتر کشورهایی مثل پاناما و ونزوئلا در بازههای زمانی بسیار کوتاهتر چیست؟ گفت: چرا این کشورها مثل کوبا قادر به مقاومت درازمدت و موفقتر در برابر حملات آمریکا از جمله مقاومت در برابر حمله آمریکا به خلیج خوکها در کوبا نشدند؟
نسابه خاطرنشان کرد: البته در ارزیابی مسائل ژئوپلیتیک، ثابتها و متغیرهای بسیاری دخیل هستند و هنوز برای قضاوت در مورد سرنوشت ونزوئلا و در واقع سرنوشت ونزوئلا که به چند متغیر گره خورده از جمله میزان گسترش و ساختار بسیج مردمی آن، زود است.
وی عنوان کرد: اگر بخواهیم از منظر پایداری جوامعِ متکی به نیروهای درونزا و مردمی به قضیه نگاه کنیم، شاید به پاسخ این سوال نزدیکتر شویم.
این کارشناس سیاسی در پاسخ به این سوال که حمله آمریکا به ونزوئلا و احتمالا در مراحل بعدی، حمله آمریکا به کوبا و سایر کشورهای حوزه لاتین، چه تاثیری بر سرنوشت ما در اینسوی دنیا خواهد داشت؟ افزود: باید اذعان کرد که به احتمال زیاد، پله بعد از ونزوئلا و حوزه لاتین، ایران و مجموعه کشورهای غرب آسیا و شاخ آفریقا خواهند بود که بنابر شواهد و قرائن هدف حملات بعدی آمریکا قرار خواهند گرفت؛ یعنی مجموعه کشورهایی که تصاحب یا به زانو درآوردن آنها میتواند در باز تعریف نظم نوین جهانی بسیار موثر واقع شود.به خصوص با توجه به اتکای رقیب اصلی آمریکا یعنی چین به منابع، ارتباطات و راههای این بخش از جهان.
نسابه ادامه داد: چون تصاحب یک پنجم منابع نفت جهانی در ونزوئلا توسط آمریکا، علاوه بر تصاحب معادن بیشمار طلا و زمینهای آماده کشت فرامرزی در ونزوئلای پرباران، بستههای متتوع و متغیرهای متعددی را در اختیار ناتو و آمریکا قرار خواهد داد، برای اینکه از بسته شدن تنگه هرمز غمی به دل راه ندهند، حتی اگر بحران در خلیجفارس، ماهها و سالها به درازا بکشد.
وی خاطرنشان کرد: بر این اساس خوب است که مسئولان مربوطه در ایران، یعنی کسانی که انجام وظایف قانونیشان باعث پایدارتر شدن انسجام ملی و گسترش بسیج مردمی در کشور و منطقه خواهد شد، خیلی آنی و عملیاتی به چنین سوالهایی بیندیشند و راهکارهای عینی و عملیاتی را در کشور پیاده سازی کنند وگرنه دیر نباشد که موج بیثباتی ناشی از فتح ونزوئلا، سواحل جنوبی ایران را درنوردد.
این کارشناس سیاسی و تاریخی اضافه کرد: همچنان که امواج ناآرامی ناشی از فتح اندلس در 1492 میلادی، 15 سال بعد به جزیره هرمز و بندر گامبرون(عباس) در جنوب ایران رسید و باعث اشغال جزیره هرمز به مدت 117 سال، توسط فاتحان مسیحی و یهودی اندلس و اسپانیا شد و اختیار خلیج فارس و دریای عمان را به مدت بیش از یک قرن از دست ایران جان خارج کرد.
نسابه اظهارکرد: شاید در زمان فتح اندلس یا همان اسپانیای اسلامی توسط مسیحیان متعصب جنبش رکونکوئیستا و یهودیان همپیمانشان، اگر به مردم و مسئولان ایرانی هشدار میدادند که مواظب باشید و بشتابید برای جلوگیری از سقوط اندلس یا عبرت گرفتن از سرنوشت آن، پاسخ میدادند، مشکلی ایجاد نمیشد.
انتهای پیام/424.