به گزارش گروه عبری خبرگزاری تسنیم، این رسانه عبری زبان در مقالهای اعلام کرد، اسرائیل باید از اختلاف و رقابت حاکم بین ابوظبی و ریاض کمال (سوء) استفاده را ببرد.
یوئل گازنسکی تحلیلگر و رئیس برنامه خلیج فارس در اندیشکده پژوهشهای امنیتی اسرائیل در مقاله خود نوشت: عربستان سعودی و امارات متحده عربی گاهی اوقات به عنوان متحدان و سنگ بنای اردوگاه عملگرا در خاورمیانه به تصویر کشیده میشوند.
با این حال، در واقعیت، رابطه آنها ترکیبی از همکاری لازم و رقابت برای رهبری و نفوذ منطقهای است.
پس از بهار عربی، این دو کشور با هماهنگی نزدیک همکاری کردند و به دنبال شکل دادن به جهان عرب در راستای منافع خود بودند. اما رقابت آنها در حال افزایش است و این امر بر اسرائیل نیز تأثیر میگذارد.
در سودان، این دو کشور از طرفهای مخالف در جنگ داخلی حمایت میکنند، بیثباتی را تشدید میکنند، مانع از دستیابی به توافق سیاسی میشوند و به طور غیرمستقیم عادیسازی روابط بین سودان و اسرائیل را به تأخیر میاندازند.
در آغاز مبارزه علیه حوثیها در یمن در سال 2015، این دو کشور با هماهنگی نزدیک همکاری کردند، اما از آن زمان، اختلافات آنها تشدید شده و توانایی آنها را برای اقدام مؤثر علیه دشمن مشترکشان، انصار الله یمن، تضعیف کرده است.
به رسمیت شناختن سومالیلند توسط اسرائیل همچنین با رقابت عربستان و امارات در شاخ آفریقا مرتبط است.
امارات متحده عربی روابط سیاسی، امنیتی و اقتصادی نزدیکی با سومالیلند دارد و این به رسمیت شناختن، واکنشهای خشمگینانهای را نسبت به اسرائیل در ریاض برانگیخته است.
واضح است که رابطه بین ریاض و ابوظبی دیگر یک همکاری بسته نیست، بلکه یک رقابت استراتژیک آشکار است. عربستان سعودی همچنین در حال تقویت روابط خود با قطر است که منبع نگرانی امارات متحده عربی است. این دو کشور دیدگاههای متفاوتی برای نظم منطقهای دارند.
روابط بین محمد بن سلمان و محمد بن زاید نیز رو به سردی رفته است، زیرا بن سلمان به دنبال تثبیت جایگاه خود به عنوان یک رهبر پان عرب است. ریشه اختلافات بین این دو کشور، از جمله موارد دیگر، در درگیریهای مرزی و قبیلهای دیرینه نهفته است.
در گذشته، رقابت آنها محدود به شبه جزیره عربستان بود، اما امروزه، با توجه به قدرت اقتصادی و سیاسی آنها، پیامدهای منطقهای و حتی جهانی دارد.
نویسنده در ادامه هم تاکید کرد: اسرائیل نیز خود را در میانه این دو میبیند و در مناطقی مانند شاخ آفریقا و سومالیلند با ابوظبی همکاری نزدیکی دارد. در ریاض، این موضع به عنوان بخشی از موضع گستردهتر حمایت از اماراتیها تلقی میشود.
شکاف عمیق بین عربستان سعودی و امارات متحده عربی برای اسرائیل یک مسئله نظری نیست؛ بلکه یک معضل استراتژیک است که حتی اجتناب از تصمیمگیری میتواند به عنوان یک انتخاب تعبیر شود. عربستان سعودی نسبت به هرگونه تلاش، واقعی یا فرضی، برای به حاشیه راندن آن حساس است.
این کارشناس صهیونیست فاش کرد، مقامات ارشد اماراتی اغلب از اولویتی که اسرائیل ظاهراً به عادیسازی روابط با عربستان سعودی به قیمت تعمیق روابط با امارات داده است، نزد من شکایت کردهاند.
امروز، سعودیها شکایت دارند که اسرائیل سرنوشت خود را بیش از حد به امارات گره زده است.
تعمیق روابط با امارات ضروری است، اما نباید به عنوان همدردی با دیدگاه اماراتی تلقی شود.
اسرائیل باید از هرگونه اقدامی که میتواند منافع عربستان را تضعیف کند، اجتناب کند.
اسرائیل نمیتواند از عهده جانبداری برآید؛ به هر دو نیاز دارد و بنابراین نباید به عنوان امتداد هیچکدام تلقی شود.
در خاورمیانه پر از درگیری، انعطافپذیری دیپلماتیک یک کالای لوکس نیست، بلکه پیشنیاز بقای سیاسی محسوب می شود.
انتهای پیام/