گروه فرهنگی خبرگزاری تسنیم: در تقویم دل، همیشه فصلهایی هست که از دیگر روزها متفاوتاند؛ زمانهایی که آسمان به زمین نزدیکتر میشود و دل انسان آمادگی بیشتری برای شنیدن صدای خدا پیدا میکند. سه ماه پربرکت رجب، شعبان و رمضان، از همین جنس هستند؛ فصلهایی که رهبر معظم انقلاب از آنها به «بهار معنویت» یاد میکنند؛ بهاری که اگر دل را در معرض نسیمش قرار دهیم، جان را تازه و مسیر زندگی را روشن میکند.
بهار، فقط یک فصل نیست
بهار در نگاه دینی، صرفاً تغییر آب و هوا و سبز شدن طبیعت نیست؛ بهار، نشانه تجدید حیات است. همانطور که زمینِ مرده با یک باران زنده میشود، دل انسان هم با نسیم معنویت جان تازه میگیرد. رهبر انقلاب با الهام از یک تعبیر حکیمانه میفرمایند همانطور که از باد بهاری خود را نمیپوشانیم، نباید دل را از نسیم معنوی ماه رمضان پنهان کنیم.
این نگاه ریشه در معارف عمیق اسلامی دارد. پیامبر اکرم(ص) میفرمایند: «در روزگار زندگی شما نسیمهایی از سوی خدا میوزد، آگاه باشید و خود را در معرض آن قرار دهید». این حدیث، دعوتی آرام اما جدی است؛ دعوت به بیداری، به توجه، به گشودن پنجرههای دل.
ماه رجب، شعبان و رمضان یکی از روشنترین مصداقهای همین نفحات الهی هستند. زمانی که قرآن نازل شده، دعاها رنگ دیگری میگیرند و دلها آمادگی بیشتری برای تغییر پیدا میکنند. در این ایام، حتی نفس کشیدن رنگ عبادت میگیرد و سکوت، معنای ذکر پیدا میکند.
اما این فرصت خودبهخود اثر نمیگذارد. همانطور که زمین اگر شخم نخورد، از باران بهره کامل نمیبرد، دل انسان هم بدون آمادگی، از این نسیم الهی سهم کمی خواهد داشت. آمادهسازی دل به معنی توجه، مراقبت و خواستنِ رشد است.
سه ماه، یک مسیر تربیتی
رجب، شعبان و رمضان را میتوان یک دوره کامل تربیت معنوی دانست؛ مسیری تدریجی که انسان را آرامآرام از غفلت به حضور میرساند. رجب، ماه توبه و بازگشت است؛ فرصتی برای سبک شدن از بار خطاها. در این ماه، دعاها بیشتر رنگ استغفار دارند و دل به پاک شدن دعوت میشود.
شعبان، ماه پیوند و محبت است. ماهی که نام پیامبر اکرم(ص) را با خود دارد. در این ماه، رابطه عاطفی انسان با پیامبر و اهلبیت(ع) پررنگتر میشود. صلوات، دعا و توجه به سیره نبوی، دل را برای ورود به رمضان آماده میکند.
رمضان، اوج این مسیر و ماه ضیافت خداوند است. امام علی(ع) میفرمایند: «دلها خسته میشوند، پس برای آنها لحظات نشاط قرار دهید». رمضان، همان لحظه نشاط روح است؛ فرصتی برای بازسازی ایمان، اخلاق و سبک زندگی.
این سه ماه، بههمپیوستهاند و اگر بهصورت یک مجموعه دیده شوند، اثر عمیقتری بر جان انسان میگذارند. غفلت از هر کدام، مانند حذف یک حلقه از زنجیره رشد معنوی است.
جوانی؛ همزمانی دو بهار
جوانی، خود یک بهار است، بهار توان، امید و امکان تغییر. وقتی این بهار طبیعی با بهار معنویت همزمان میشود، فرصتی کمنظیر شکل میگیرد. جوان سرمایهای دارد که در هیچ دورهای تکرار نمیشود: انرژی، انگیزه و آمادگی برای ساختن.
رهبر انقلاب با نگاهی دقیق، این همزمانی را یک فرصت طلایی میدانند. جوانی که در بهار عمر است، اگر دلش را در معرض نسیم معنویت قرار دهد، میتواند پایههای شخصیت ایمانی و اخلاقی خود را محکم بنا کند؛ پایههایی که تا پایان عمر همراه او خواهند بود.
قرآن کریم در توصیف جوانان باایمان میفرماید: «إِنَّهُمْ فِتْیَةٌ آمَنُوا بِرَبِّهِمْ وَزِدْنَاهُمْ هُدًى»؛ آنان جوانانی بودند که به پروردگارشان ایمان آوردند و ما هدایتشان را افزون کردیم. ایمان در جوانی، زمینهساز رشد چندبرابری هدایت است.
اگر جوان امروز، این فصل را جدی بگیرد، معنویت برایش به یک عادت زنده تبدیل میشود، نه یک رفتار مقطعی. چنین معنویتی، در تصمیمها، روابط و سبک زندگی او اثر میگذارد و آیندهای متفاوت رقم میزند.
نسیم بهاری، درِ بسته را نمیشکند؛ باید پنجره را باز کرد. معنویت هم همینگونه است. ماه رمضان و این سه ماه نورانی، دعوتی محترمانه هستند، نه اجباری. هر کس به اندازه گشودگی دلش بهره میبرد.
آماده کردن دل، کار پیچیدهای نیست؛ با یک تصمیم صادقانه شروع میشود. کمی سکوت، توجه، چند دقیقه دعا و تأمل در آیات قرآن، میتواند آغاز یک تحول آرام اما ماندگار باشد. رهبر انقلاب از «معرض قرار دادن دل» سخن میگویند؛ یعنی خودمان را در مسیر نسیم الهی بگذاریم. این انتخاب، آگاهانه و شخصی است و ثمرهاش، آرامشی است که هیچ جایگزینی ندارد.
بهار معنویت، هر سال میآید؛ اما آنچه ماندگار است، اثری است که در دل ما میگذارد. اگر این بهار را دریابیم، شاید تمام فصلهای زندگیمان رنگ تازهای بگیرد.
انتهای پیام/